-1-
เวลาคนเราเริ่มทำความรู้จักกัน สิ่งแรกที่เห็นก่อน คือรูปร่างหน้าตา
ปฎิเสธไม่ได้ว่าคนหน้าตาดี ย่อมมีคนอยากจะคุย อยากจะรู้จักมากกว่าคนหน้าตาขี้เหร่ เคยมีคนทำวิจัยว่า คนที่บุคลิกหน้าตาดี มีโอกาสได้งานดีๆทำมากกว่าคนเก่งแต่หน้าตาแย่
คนเราวัดกันที่หน้าตาจริงหรือ
-2-
เวลาเรารักใครสักคน เรารักคนๆนั้นที่ตรงไหน
รักแรกพบ คือสะดุดใจเมื่อเจอกันครั้งแรกด้วยรูปร่างหน้าตา บุคลิกนิสัยที่"คลิก" กันพอดี
มันมีเรื่องของ"รูปลักษณ์"ภายนอกมาเกี่ยวข้อง
แล้วคนที่รูปร่างหน้าตาไม่ดีหละ คนที่พิการ คนที่ไม่สมประกอบ ... จะพอมีหวังได้รับความรักจากใครไหม... หรือจะต้องมานั่งเศร้าร้องเพลง "จะมีใคร ใครรัก คนหน้าตาอย่างฉัน ที่มันธรรมดา ไม่เข้าตาเหมือนใครๆ" อยู่คนเดียว
-3-
ผมได้อ่านเรื่อง"ตาบอดทำให้คนความรัก" ของแทนไท ประเสริฐกุล ในคอลัมน์โลกจิต ใน a day เล่ม 69 (แต่ไม่ได้อ่านจาก a day อ่านจาก diary ของคุณแทนไท มีทั้งversion สั้นและยาว) แล้วทำให้เข้าใจเรื่องความรักของคนตาบอดมากยิ่งขึ้น
และได้มาอ่านคอลัมน์ blind line ของปฎิการ เทพมงคล ใน a day เล่ม 70 เรื่อง ให้รักนำทาง เธอกล่าวถึงรักแรกพบแบบคนตาบอดว่า "...อย่าว่าแต่เห็นเลยค่ะ สำหรับคนตาบอด แค่ได้ยินน้ำเสียงที่ไพเราะอ่อนโยน บวกกับอัธยาศัยไมตรี ก็ทำให้ใจวาบหวิวไม่แพ้กัน..."
ทุกคนมีรักแรกพบได้ ในแบบของตนเอง
ปฏิการเป็นคนตาบอด ที่ทำงานใน a day ตำแหน่งเลขากองบรรณาธิการ และเขียนคอลัมน์ด้วย เธอทำให้หลายคนรู้ว่า ขายลอตเตอรี่ไม่ใช่อาชีพเดียวที่คนตาบอดทำได้
-4-
ผมมีคนไข้อยู่คนหนึ่ง เธอมาฝากครรภ์กับสามี
ครั้งแรกที่เจอกัน ชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดี เข็นหญิงสาวตัวเล็กจ้อยที่นั่งในรถเข็นเข้ามาหาผม
เธอไม่มีขา !
หญิงสาวพิการขาเล็กสั้นมากๆ จนถือได้ว่าไม่มี เป็นมาตั้งแต่กำเนิด
เธอแต่งงาน และกำลังตั้งครรภ์กับชายหนุ่มที่เข็นเธอเข้ามาหาผม พวกเขากังวลว่า ลูกในท้อง จะมีแขนขาพิการเหมือนพ่อแม่ไหม
แล้วชายหนุ่มก็ดึงกางเกงของเขาขึ้นให้ดูว่า เขาใส่ขาเทียม!
ถามได้ใจความว่า เขาประสบอุบัติเหตุต้องตัดขา และใส่ขาเทียมจนปัจจุบัน พวกเขารักกัน ตั้งใจจะมีลูก และไม่อยากให้ลูกพิการเหมือนพ่อแม่ ผมก็เลยแนะนำไป และส่งตัวไปพบสูติแพทย์เพื่อตรวจเพิ่มเติม ดูน้ำเสียงและท่าทีที่ปฏิบัติต่อกันก็รู้ว่า เขารักกันมาก
วันนี้พวกเขาก็มาตรวจอีก ฝ่ายชายเข็นฝ่ายหญิงเข้ามา ตรวจเสร็จ ผมบอกว่าเดี๋ยวจะให้พนักงานมาช่วยเข็นให้ เพราะสงสารที่เขาเดินลำบาก และยังต้องมาเข็นรถอีก แต่ฝ่ายชายบอกว่า "ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมเข็นเองครับ"
.
.
.
ผมไม่รู้ว่าเขารักกันได้ยังงัย รักกันตั้งแต่แรกพบหรือเปล่า
แต่ผมเชื่อว่า พวกเขาจะรักและดูแลกันแบบนี้ตลอดไป
วันนี้ฉันมีเธอ
สุเมธ & เดอะปั๋ง
ก็ไม่รู้ว่าอะไร ทําให้เราได้พบกัน
ทั้งที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้
เธอก็มีโลกของเธอ ต่างกับฉันมากมาย
เหมือนไม่มีอะไรเลยที่คล้ายกัน
แต่ถามว่าชอบเธอไหม
สบตาแล้วถูกใจไหม
ก็ตอบว่าใช่เป็นอย่างนั้น
จะเป็นลิขิตจากฟ้า หรือว่าปาฎิหาริย์
อะไรยังไงก็คงไม่สําคัญ
เท่ากับวันนี้ฉันมีเธอ
เธอไม่เป็นอย่างที่ฉันคิด
เธอไม่ใช่คนที่ฉันฝัน
แต่เธอเป็นมากกว่านั้น
เธอคือคนที่ฉันรัก ฮู...
แต่ถามว่าชอบเธอไหม
สบตาแล้วถูกใจไหม
ก็ตอบว่าใช่เป็นอย่างนั้น
จะเป็นลิขิตจากฟ้า หรือว่าปาฎิหาริย์
ฉันเองก็ไม่เคยเข้าใจ
เท่ากับวันนี้ฉันมีเธอ
และจะขอมีเธอ....อยู่อย่างนี้