-1-

วันนี้ผมเพิ่งกลับมาจากงาน OD ที่หาดบ้านกรูด ประจวบฯ

พวกเราเริ่มออกเดินทางจากโรงพยาบาลตอนตี 5 กว่าๆเมื่อวาน กว่าจะถึงที่พักก็เกือบเที่ยง กินข้าวเที่ยงเสร็จก็มีกิจกรรม OD ตลอดช่วงบ่าย เป็นแบ่งกลุ่ม เล่นเกมต่างๆ พอช่วงกลางคืนก็มีงานเลี้ยงรับเลี้ยงส่งคนที่จะย้ายมา และย้ายออกจากโรงพยาบาล

คนที่จะย้ายออก มีผมและเพื่อนหมออีกคน ที่ไปเรียนต่อ, น้องหมอที่วนมาช่วยตรวจ, พี่พยาบาลและพี่ห้องยาที่ย้ายที่ทำงานใหม่ตามครอบครัวไป และน้องอีกคนที่ไปบรรจุเป็นข้าราชการ ส่วนคนที่ย้ายมา ก็คือน้องหมอที่จะมาอยู่ต่อจากผม

-2-

ช่วงเลี้ยงส่ง มีเซอร์ไพรส์หลายๆอย่างจากพวกคนในโรงพยาบาล อย่างพวกพี่พยาบาลอาวุโสก็มาใส่ชุดฮาวายเต้นฮูลาฮูล่า ลัลลัลล้าไปทะเลกันอย่างเมามัน มีฉายpresentation เกี่ยวกับคนที่จะย้ายออก เหมือนรวบรวมรูป profile ของเราตลอด 1 ปีเต็มที่ทำงานที่นี่มาให้ดู ดูไปผมคิดว่า 1 ปีที่ผ่านมา เราได้ทำอะไรไปเยอะขนาดนี้เลยหรือนี่

แล้วก็มีไฮไลท์เป็นพิธีริมทะเล ที่ตอนแรกพี่พยาบาลพาพวกผมไปกักตัวในอีกห้อง แล้วปิดตาพาเดินมาริมหาด พอเปิดตามา ก็พบกับทุกคนในโรงพยาบาลถือไฟเย็นและจุดเทียนยืนล้อมรอบพวกเราอยู่ อารมณ์ประมาณรับน้องทะเลอย่างงั้นเลย และก็มีการมอบของขวัญ กล่าวความในใจ

พูดตรงๆว่า ตอนแรกที่ปิดตาพาเดินลงมาริมทะเล ผมก็เริ่มเดาได้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป แต่พอเปิดตามา อารมณ์นั้นมันซาบซึ้งจริงๆอย่างบอกไม่ถูก ผมพูดความในใจไปยาวพอสมควร เพื่อนหมออีกคนถึงกับพูดไปร้องไห้ไป

และเมื่อวานก็เป็นวันเกิดผมพอดี มีเค้กก้อนใหญ่ พร้อมคนร่วมร้องเพลงHappy Birthday ให้ผมอีกร้อยห้าสิบกว่าคน เป็นงานวันเกิดที่มีคนมาร่วมงานมากที่สุดในชีวิตของผม พอเสียงเพลงจบ ผมก็ยกมือไหว้ขอบคุณไปรอบๆวงราวกับนักมวย

-3-

1 ปีที่ผ่านมา เป็นอีก 1 ปีที่มีค่าสำหรับผม เป็น 1 ปีที่ผมมีความสุขมากๆที่ได้ทำงานที่นี่ ได้ทั้งความรู้ทางวิชาการ ความรู้เรื่องการบริหาร เรื่องงานคุณภาพ ได้เพื่อน ได้มิตรภาพ และได้อะไรอีกหลายๆอย่างมากมาย

ผมรู้สึกว่า 1 ปีมันผ่านไปเร็วเหลือเกิน รู้สึกว่าเพิ่งมาเขียน entryเรื่องอำลาจากโรงพยาบาลที่แล้วไปเมื่อไม่นานมานี้เอง ช่วงเวลาแห่งความสุขมันช่างสั้นนัก

ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก ที่ได้มาเจอคนดีๆที่นี่ มันเป็นเรื่องมหัศจรรย์ ที่คนกลุ่มหนึ่งจากคนอีกหลายล้านบนโลกใบนี้ได้มาเจอกัน ทำงานร่วมกัน ใช้ชีวิตร่วมกัน และผูกพันธ์กัน

-4-

บนโลกนี้ มีคนเป็นล้านคน
ทุกคนมีเป็นล้านใจ ฉันก็ไม่ใช่ใคร ก็แค่คนหนึ่ง
โลกเราดูช่างกว้างใหญ่
ท้องฟ้าดูช่างกว้างไกล เธอแปลกใจบ้างไหม

มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจ
มันเกิดขึ้นจริงๆ หรือฝันไป
การที่เรานั้นได้เจอกันที่บนโลกนี้
ก็ไม่รู้จะพูดมันอย่างไร แต่หมดทั้งหัวใจที่ฉันมี
ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้...

คือเรื่องมหัศจรรย์ ที่เราได้พบกัน
คือเรื่องมหัศจรรย์ ที่ฉันได้รักเธอ
คือเรื่องมหัศจรรย์ที่สุด ที่ฉันเคยได้เจอ
ฉัน..ฮืมม...คือเรื่องมหัศจรรย์
.

.

.

เรื่องมหัศจรรย์/ Sofa