-1-

ช่วงนี้ไม่ได้มาอัพบล็อกซะนาน มัวแต่เก็บข้อมูล อ่านหนังสือและบล็อกของชาวบ้านไปเรื่อย พอไม่ได้เขียนนานๆ ก็เกิดอาการ "ฝืดสนิม" คือคิดอะไรไม่ออก หมดมุข ต้องเคาะ ปะ ผุ กันพอสมควร

ผมได้เจอกับบล็อกของนักเขียนขวัญใจของผม--คุณนิ้วกลม ซึ่งผมเคยเขียนถึงไปเมื่อตอนอ่าน"โตเกียวไม่มีขา"จบไปใหม่ๆ และผมก็เพิ่งอ่าน"เนปาล ประมาณสะดือ" จบไปเดือนก่อน

บล็อกของพี่เค้ามีเรื่องราวให้อ่านมากมาย พี่แกขยันเขียนมาก เขาบอกว่าบล็อกนี้เป็นเหมือนสมุดบันทึกฝากอากาศ ที่เอาไว้"ทด"อะไรต่างๆ อ่านกระดาษทดพี่เค้าแล้วเพลินดี

-2-

พูดแล้วก็นึกถึงตอนสอบเลขสมัยม.ปลาย นอกจากจะส่งข้อสอบแล้ว อาจารย์ผมยังให้นักเรียนส่ง "กระดาษทด" ด้วย -- อาจารย์บอกว่า ฉันจะได้รู้ว่าพวกเธอคิดเอง หรือมั่ว หรือลอกเพื่อนมาส่ง

จนวันนี้มานั่งนึก... อืม การได้รู้ว่าคนอื่นมีขั้นตอนการคิดยังไง ก่อนจะมาเป็นคำตอบในชีวิตแต่ละคน ก็เป็นเรื่องที่น่าสนุกดีนะครับ

คำตอบ หรือจุดหมายในชีวิตเดียวกัน บางคนอาจคิดง่ายๆ เดินตรงๆ บางคนอาจซับซ้อน ชอบอ้อมภูเขาดูวิว บางคนไม่ทำอะไรเลย รอรถข้างบ้านมารับไปด้วย แต่ก็ยังดีกว่าบางคน ที่ไม่รู้เลยว่าคำตอบสุดท้ายของชีวิตจะเป็นเช่นไร

คำตอบใคร หาเฉลยกันเอาเองละกันครับ